ΠΡΟΣΩΠΑ//

Βανέσσα Αρχοντίδου: «Στην κατηφόρα είμαστε όλοι ίδιοι, δυνατοί…Στην ανηφόρα φαίνεται το ποιος πραγματικά είσαι.»

Η Βανέσσα Αρχοντίδου, αλπινίστρια και ιδρύτρια του AWomanCanBe.org μας μιλά για τους στόχους του οργανισμού A Woman Can Be, καθώς και για τον δικό της προσωπικό στόχο να σκαρφαλώσει στην 7η κορυφή του 7 summits challenge.

Μιλήστε μας για τον οργανισμό a woman can be και τι σας ενέπνευσε για τη δημιουργία του; 

Στο δυτικό κόσμο φαίνεται αυτονόητο να λέμε ότι μια γυναίκα μπορεί να πάει σχολείο, να σπουδάσει ό,τι επιθυμεί, να επιλέξει το επάγγελμα και τις δραστηριότητες που θέλει να κάνει στον ελεύθερο χρόνο της χωρίς περιορισμούς, να αποκτήσει οικογένεια και παράλληλα να συνεχίσει να δουλεύει, να εξελίσσεται ως άτομο και να έχει ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό της. Αν όμως είναι αυτονόητο, πείτε μου πόσες γυναίκες (σε σχέση με άνδρες) ξέρετε που είναι πιλότοι; Πόσες γυναίκες ξέρετε που το Σαββατοκύριακο αφήνουν τα παιδία με το σύζυγό τους και εκείνες πηγαίνουν εκδρομή με φίλες ή φίλους για ψάρεμα, εξευρεύνηση στη φύση, ταξίδια με μηχανές. Οι περισσότεροι άνθρωποι σκεφτόμαστε ότι στις γυναίκες δεν αρέσουν αυτές οι δραστηριότητες, χωρίς ποτέ να αναρωτηθούμε το γιατί. 

Σίγουρα, γυναίκες και άνδρες έχουμε διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά οι προτιμήσεις μας δεν έχουν να κάνουν με αυτό που είμαστε αλλά με αυτό που μάθαμε και κυρίως με αυτό μας έμαθαν και έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε γύρω μας. Στον οργανισμό AWomanCanBe.org φιλοδοξούμε να «ταράξουμε» τα στερεότυπα και τις παγιωμένες αντιλήψεις για τους ρόλους των γυναικών. Μια γυναίκα μπορεί να είναι…και ηγέτης, και μητέρα, και επιστήμονας, και εκπαιδευτικός, και αστροναύτης ή ορειβάτης χωρίς αυτό να είναι κάτι περίεργο ή δύσκολο να γίνει. Γι’ αυτό και αφήσαμε τις 3 τελείες, Α Woman Can Be… γιατί θέλουμε να δείξουμε ότι δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος απαντήσεις, αλλά άπειρες δυνατότητες αν το μυαλό μας δεν περιορίζεται από τις νόρμες και τις συνήθειες του παρελθόντος. 

Η γυναικεία ενδυνάμωση μπορεί να επιτευχθεί στρατηγικά μέσα από πρωτοβουλίες και project που έχουν ως βάση τους Παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης που έχει θέσει ο ΟΗΕ και διέπουν τις προσπάθειες κρατών, επιχειρήσεων και οργανισμών.

Εγώ προσωπικά βίωσα αυτή τη διάκριση, τις δυσκολίες και τις ενοχές που έχει μια γυναίκα και μητέρα που θέλει να κάνει κάτι διαφορετικό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήμουν έτοιμη να εγκαταλείψω την προσπάθεια μου όχι γιατί δεν ήθελα, αλλά γιατί δεν έπρεπε. Και κατάλαβα ότι αν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε αυτό το τεράστιο δυναμικό που λέγεται γυναίκες, αυτά τα «πρέπει» χρειάζεται να εκλείψουν. Σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στον εργασιακό χώρο γιατί δεν μπορεί να είσαι ελεύθερη να επιλέξεις στην μία περίπτωση και δεσμευμένη από τις αντιλήψεις στην άλλη. Έτσι το δικό μου βίωμα το έκανα δράση και μετέπειτα οργανισμό με τη βοήθεια εκλεκτών γυναικών που κι αυτές έχουν σκοπό να συμβάλλουν στην αλλαγή, γιατί έχουμε εμπειρία η κάθε μια στον τομέα της, ώστε να λειτουργήσουμε συμπληρωματικά για τους κοινούς μας στόχους.

Ποιοι είναι οι σκοποί και οι δράσεις σας; 

Νοιαζόμαστε για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη, γι’ αυτό παρακινούμε όλες τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην προστασία του πλανήτη και στο να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος και δικαιότερος. Πιστεύουμε ότι η γυναικεία ενδυνάμωση, που είναι ένας από τους βασικούς μας στόχους, μπορεί να επιτευχθεί στρατηγικά μέσα από πρωτοβουλίες και project που έχουν ως βάση τους Παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης που έχει θέσει ο ΟΗΕ και διέπουν τις προσπάθειες κρατών, επιχειρήσεων και οργανισμών. Αν όλοι επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας σε συγκεκριμένους στόχους τότε υπάρχει μια συνεννόηση, ένας συντονισμός και μεγαλύτερες δυνατότητες επιτυχίας σε ό,τι και αν κάνουμε. Οι δράσεις μας λοιπόν αναπτύσσονται γύρω από αυτούς τους στόχους και παρόλο που είμαστε ακόμα στην αρχή, έχουμε πιστεύω ένα πολύ φιλόδοξο πλάνο ενεργειών.

Μιλήστε μας για την πρωτοβουλία women for nature του οργανισμού.

To Women for Nature είναι μια πρωτοβουλία του οργανισμού A Woman Can Be για τη φύση και το περιβάλλον. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, ώστε οι γυναίκες να συμμετέχουν ισότιμα στη λήψη αποφάσεων, αλλά και να προΐστανται σε ενέργειες που στόχο έχουν την αειφορία του φυσικού περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προβλημάτων και απειλών, όπως η κλιματική αλλαγή. 

Ως European Climate Pact Ambassador, έχω αναλάβει ενεργό ρόλο όσον αφορά την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για το θέμα της κλιματικής αλλαγής. Τόσο για εμένα προσωπικά, όσο και για τον οργανισμό, είναι πολύ σημαντικό να τραβήξουμε την προσοχή του κόσμου και των ΜΜΕ της χώρας μας στο θέμα αυτό. Έτσι οργανώσαμε ένα μεγάλο project, μια αποστολή στην Ανταρκτική που θα υλοποιηθεί το Δεκέμβριο που μας έρχεται. Η Ανταρκτική είναι η ήπειρος που ρυθμίζει το κλίμα όλου του πλανήτη και σήμερα που μιλάμε πλήττεται περισσότερο σε σχέση με τις άλλες ηπείρους από την κλιματική αλλαγή. Γι’ αυτό θα επιχειρήσω την ανάβαση στην υψηλότερη κορυφή της Ανταρκτικής και θα φτάσω με σκι στο Νότιο Πόλο σε μια προσπάθεια να στραφούν τα βλέμματα στα ζητήματα που εγείρει η κλιματική κρίση. Ο AWomanCanBe.org υποστηρίζει το project και την προσπάθεια, αλλά παράλληλα θα οργανώσει και επιπλέον δράσεις ενημέρωσης και εκπαίδευσης. Φιλοδοξία μας είναι η δημιουργία μιας δυναμικής ομάδας environmental advocates για την ανάδειξη του προβλήματος, που θα λειτουργήσουν ως καταλύτες, όχι μόνο για το διάλογο, αλλά και για τη διάχυση των πληροφοριών και των συμβουλών για έναν πιο βιώσιμο τρόπο ζωής. Όλες μας οι δράσεις θα ανακοινώνονται στα social media  του awomancanbe.org και είμαστε αισιόδοξες ότι επειδή θα περιλαμβάνουν και βιωματικές δράσεις στη φύση θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον όλων των ηλικιών.

Δύο βασικοί σκοποί του οργανισμού σας είναι η γυναικεία ενδυνάμωση και η ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον; Μιλήστε μας για την επιλογή αυτών των στόχων;

Η ισότητα των φύλων συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα για όλους/-ες και αποτελεί στοιχειώδη αξία για κάθε δημοκρατία. Όμως η διασφάλιση αυτού του δικαιώματος δεν απαιτεί μόνο τη νομική αναγνώριση και κατοχύρωση της ισότητας, αλλά και την εφαρμογή της σε όλους τους τομείς της ζωής. Σήμερα, παρά τα θετικά στοιχεία και την πρόοδο που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια, όλες οι μελέτες επιβεβαιώνουν ότι πλήρης ισότητα των φύλων δεν έχει ακόμα επιτευχθεί, σε καμία χώρα στον κόσμο. Μέχρι να γίνει αυτό υπάρχει ένα θέμα που πρέπει να λυθεί. 

Πολλοί οργανισμοί έχουν ως αποστολή τους το θέμα της ισότητας (και της ενδυνάμωσης για την επίτευξη της ισότητας), στην επιχειρηματικότητα, στην πολιτική…Ο δικός μας τομέας κυρίως λόγω της εμπειρίας και των ενδιαφερόντων μας είναι το περιβάλλον. 

Η οικονομική ανάπτυξη και η ευημερία των τελευταίων ετών ήρθαν με ένα μεγάλο τίμημα, την απομάκρυνση μας από τη φύση. Το τίμημα αυτό μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερο αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς ανάπτυξης αλλά και με ταυτόχρονη έλλειψη σεβασμού για τη φύση και το περιβάλλον. Πλέον δε μιλάμε για αναστρέψιμα περιβαλλοντικά προβλήματα, μιλάμε για απειλές και φυσικές καταστροφές χωρίς γυρισμό. Γι αυτό πρέπει όλοι ανεξαιρέτως να συμβάλλουμε στην αλλαγή των αντιλήψεων, των συνηθειών και του τρόπου ζωής μας. Πρέπει να προστατέψουμε τη φύση και την ποιότητα ζωής που μόνο αυτή μπορεί να μας προσφέρει. Σε ένα βιβλίο του Richard Louv που διάβασα πρόσφατα και αναφέρεται στα αποτελέσματα που έχει για την ψυχολογία των παιδιών η απομάκρυνση από τη φύση αναφέρεται η φράση: Δεν μπορούμε να προστατέψουμε κάτι αν δεν το αγαπάμε. Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε κάτι αν δεν το γνωρίσουμε. Και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε κάτι αν δεν το δούμε, το ακούσουμε και το αισθανθούμε. Η φράση αυτή αναφέρεται στην επαφή με τη φύση που είναι απαραίτητη για όλους εμάς που ζούμε στις πόλεις και έχουμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αποστασιοποιηθεί. Έχω δει με τα μάτια μου τις ευεργετικές ιδιότητες της φύσης και κυρίως του βουνού στην ψυχολογία, αλλά και στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον, γι αυτό στις δράσεις του AWomanCanBe.org με δική μου πρωτοβουλία έχουμε βάλει ως προτεραιότητα τις δραστηριότητες στη φύση για εμάς και τα παιδιά μας.

Καταρχάς γιατί στοχεύετε κυρίως στις γυναίκες; 

Υπάρχει μια αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι πιο ανταγωνιστικές μεταξύ τους σε σχέση με τους άνδρες. Δεν κρίνω την ορθότητα της αντίληψης, απλά τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτιδες μου πιστεύουμε στο women supporting women, στο ότι οι γυναίκες είναι αυτές που πρέπει να υποστηρίζουν τις άλλες γυναίκες. Από παλιά υπήρχαν λέσχες, αθλητικές ομάδες, σωματεία και δομές όπου οι άνδρες μάθαιναν να συνεργάζονται μεταξύ τους και να δικτυώνονται. Οι καιροί άλλαξαν αλλά οι δεξιότητες αυτές, που οι άνδρες είχαν αποκτήσει με τα χρόνια, δεν περάσαν αυτόματα στις γυναίκες που οι δικές τους παλιές συνήθειες τις ήθελαν στο σπίτι, πιο απομονωμένες από κοινωνικές ομάδες πλην της ευρύτερης οικογένειας τους. Σε αυτή την περίοδο της μετάβασης λοιπόν, πιστεύουμε στην αξία των οργανισμών που έχουν στον πυρήνα τους γυναίκες –  χωρίς βέβαια να αποκλείουν τη συμμετοχή ανδρών –  ως μέσο απόκτησης δεξιοτήτων και ενθάρρυνσης. 

Σήμερα, παρά τα θετικά στοιχεία και την πρόοδο που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια, όλες οι μελέτες επιβεβαιώνουν ότι πλήρης ισότητα των φύλων δεν έχει ακόμα επιτευχθεί, σε καμία χώρα στον κόσμο.

Επίσης, βλέπουμε ότι υπάρχουν πολλές γυναίκες που ενδιαφέρονται για τη φύση, αλλά έχουμε εντοπίσει ότι και σε αυτόν τον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, όταν φτάνουμε στο επίπεδο της λήψης αποφάσεων οι γυναίκες decision makers είναι πολύ λιγότερες από τους άνδρες. Για εμάς, η λύση στο θέμα αυτό έρχεται μέσα από την εκπαίδευση όλο και περισσότερων γυναικών σε θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής, αλλά και μέσα από την ενεργή συμμετοχή τους σε project που θα τις φέρουν στο επίκεντρο της δράσης για την προστασία του πλανήτη.

Πιστεύετε ότι οι πολλαπλοί ρόλοι που καλούνται οι γυναίκες να υποστηρίξουν οι γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την εξέλιξη και την επιτυχία τους; Τι είναι αυτό που θα τους δώσει το κίνητρο να προσπαθούν να πετύχουν τα όνειρά τους;

Σίγουρα οι γυναίκες επωμίζονται πλέον πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Προσπαθούν θεωρώ να ισορροπήσουν ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους ρόλους αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη δυσκολία γιατί οι σύγχρονοι ρόλοι ήρθαν και προστέθηκαν πάνω στους παλιούς. Δεν ξαναμοιράστηκε η τράπουλα. Είναι σαν να παίρνεις προαγωγή στη δουλειά, αλλά αντί να κάτσεις να επαναπροσδιορίσεις τα νέα σου καθήκοντα, συνεχίζεις την παλιά σου ρουτίνα και αναλαμβάνεις επιπλέον νέες ευθύνες. Έτσι αυτό που καταφέρνουν είναι να αποκτούν περισσότερο άγχος και περισσότερες ενοχές. Οι γυναίκες που βλέπω γύρω μου, και εγώ μαζί τους, εξελίσσονται και γίνονται όλο και περισσότερο επιτυχημένες. Όμως αυτό δεν τις κάνει ευτυχισμένες. Βάζουμε πολλά καρπούζια κάτω από τη μασχάλη μας και συνήθως αφήνουμε τελευταία τη δική μας προσωπική ικανοποίηση και τα όνειρα μας. Για να μην νομίζουμε βέβαια ότι είναι δύσκολα τα πράγματα μόνο για τις γυναίκες, να πω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε μπροστά μας ένα δίπολο. Δουλειά και οικογένεια είναι οι βασικές μας προτεραιότητες καθώς μεγαλώνουμε, αφού εκεί εστιάζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα και η κοινωνία. Τώρα τελευταία, έχουμε αρχίσει να μιλάμε για την προτεραιοποίηση της προσωπικής ευτυχίας και στοχοθέτησης. Είναι μια τάση που ξεκίνησε στις σκανδιναβικές χώρες και μάλιστα στις χώρες αυτές η αυτογνωσία και η αυτοβελτίωση είναι αντικείμενα που έχουν ενταχθεί και στο εκπαιδευτικό τους σύστημα. Όμως στη χώρα μας, για μια γυναίκα και δη για μια μητέρα, είναι ακόμα ταμπού να βάζει τους προσωπικούς της στόχους πάνω από την οικογένεια της.

Η αποτυχία είναι μέσα στο πρόγραμμα ιδιαίτερα όταν οι στόχοι είναι πολύ υψηλοί. Πώς τη διαχειρίζεστε και τι κρατάτε από αυτή; 

Η αποτυχία είναι η μεγαλύτερη «δασκάλα». Όταν πετυχαίνεις ανεμπόδιστα το στόχο σου αισθάνεσαι ευτυχία και ικανοποίηση. Αλλά ο χαρακτήρας χτίζεται (ή απλά αναδεικνύεται) από τον τρόπο που χειριζόμαστε την αποτυχία, την προδοσία, τη δυσκολία και το πέσιμο. Δεν θέλω να πω τα τετριμμένα, αλλά είναι αλήθεια πως όσο μεγαλώνω η εμπειρία μου δείχνει πως σημασία έχει όχι το πόσες φορές θα πέσεις, αλλά το πόσες φορές θα ξανασηκωθείς. Η αποτυχία δεν είναι ντροπή, είναι καμάρι, όταν δε σε σταματά από την επίτευξη του στόχου σου. Εγώ στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου βρήκα καταφύγιο στην ενσυνειδητότητα (Mindfulness). Με βοήθησε και με βοηθάει ακόμα και πλέον, ως Mindfuness Teacher, αισθάνομαι πολύ τυχερή που καταφέρνω να ηρεμώ και να βρίσκω γαλήνη όχι μόνο στο βουνό, αλλά πλέον και στην καθημερινότητα μου μέσα από την πρακτική και μπορώ να βοηθήσω και τους γύρω μου να κάνουν το ίδιο.

Υπάρχει μυστικό για να βρούμε την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής; 

Δύο μυστικά, όχι ένα (γέλιο). Το πρώτο είναι να αγαπάς το επάγγελμα σου. Διάλεξε μια δουλειά που αγαπάς και δεν θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου, λέει ένα ρητό. Εγώ συμπληρώνω σε αυτό, ότι ακόμα και δεν έχεις βρει από την αρχή αυτή τη δουλειά, ακόμα και αν από ανάγκη βρίσκεσαι σε ένα χώρο που δεν σε ικανοποιεί…μη σταματάς να ψάχνεις. Ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις το προσωπικό σου reinvention. To δεύτερο «μυστικό» (που πλέον θα μαθευτεί 😊) είναι η σωστή προτεραιοποίηση. Η διασφάλιση της ευτυχισμένης προσωπικής ζωής μας κάνει καλύτερους επαγγελματίες, πιο παραγωγικούς και πιο χρήσιμους. Συνεπώς, η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής δεν υφίσταται μόνο για το δικό μας συμφέρον, αλλά και για το συμφέρον του εργοδότη και της δουλειάς γενικότερα. Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να βρούμε αυτή την ισορροπία δεν είναι κακό να ζητήσουμε βοήθεια. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι (mentors, coaches) που μπορούν να μας βοηθήσουν και η βοήθεια αυτή δεν είναι σπατάλη χρόνου, είναι πραγματική επένδυση.

Η αποτυχία δεν είναι ντροπή, είναι καμάρι, όταν δε σε σταματά από την επίτευξη του στόχου σου.

Όσον αφορά στον 2ο στόχο, τι είναι αυτό που μπορεί να μας δώσει το κίνητρο για να συμμετέχουμε δράσεις υπέρ του περιβάλλοντος; Πώς μπορούμε να εκπαιδευτούμε;

Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι οι θάλασσες, τα δάση και τα βουνά μας απειλούνται όχι μόνο από την κλιματική αλλαγή, τις πυρκαγιές, τους ρύπους ή την υπεραλίευση αλλά και από την ανθρώπινη αδράνεια. 

Όπως σε κάθε μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί την ανθρωπότητα, οι περισσότεροι σκεφτόμαστε: Εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό; Και συνήθως εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στις κυβερνήσεις, τους επιστήμονες και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Υπάρχουν όμως πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μεμονωμένα, ώστε να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι στην προστασία του πλανήτη και την αρμονική συμβίωση με τη φύση.

Το ενδιαφέρον και η ενημέρωση για τα περιβαλλοντικά ζητήματα του τόπου και του πλανήτη μας είναι ένα πρωταρχικό βήμα, ειδικά τώρα που στο διαδίκτυο καθορίζουμε μόνοι μας τις ειδήσεις και τη θεματολογία που θέλουμε να παρακολουθούμε. Πρέπει να εκπαιδευτούμε (ακόμα και αν δεν το μαθαίνουμε στο σχολείο) να είμαστε ενεργοί πολίτες και να έχουμε ατομική ευθύνη. Άλλωστε αυτό είναι κάτι που διδαχτήκαμε από την πανδημία τον τελευταίο χρόνο. 

Όσον αφορά το περιβάλλον όμως, θεωρώ ότι η αγάπη για τη φύση καλλιεργείται και μέσα από την προσωπική εμπειρία. Η συμμετοχή σε υπαίθριες δραστηριότητες, η επαφή με τη θάλασσα, το βουνό και τα δάση, μας κάνουν πιο ευαίσθητούς αλλά και πιο οξυδερκείς σε θέματα που αφορούν το φυσικό κόσμο, όχι μόνο εμάς αλλά και τα παιδιά μας. Οι νέες γενιές μπορούν με σωστή εκπαίδευση να καταλάβουν τις επιπτώσεις που έχει ο σύγχρονος τρόπος ζωής για τον πλανήτη μας και να αποκτήσουν γνώσεις και συνήθειες για ένα μέλλον που άνθρωποι θα συμβιώνουν αρμονικά με τη φύση σε όλα τα επίπεδα. Άλλωστε η αλλαγή των συνηθειών, της διατροφής και των καταναλωτικών μας επιλογών δεν είναι θέμα ανάγκης αλλά θέμα παιδείας και προτεραιοτήτων.

Τα παιδιά και οι νέες γενιές είναι πιο ευαισθητοποιημένοι σχετικά με το περιβάλλον; Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε στα παιδιά σας ή/και στους γύρω σας;

Ναι, πιστεύω ότι είναι πιο ευαισθητοποιημένοι σε σχέση με τις παλαιότερες γενιές αλλά και πιο αμήχανοι, γιατί τα προβλήματα πλέον είναι μεγάλα και πιο σοβαρά για το μέλλον του πλανήτη. Το λέω και πάλι: το να είμαστε ενεργοί πολίτες είναι το πιο σημαντικό. Να μαθαίνουμε, να διεκδικούμε αλλά και να φροντίζουμε να ζούμε αρμονικά με τη φύση και με σεβασμό προς τους συνανθρώπους μας, αυτό είναι το μήνυμα μου.

Οι νέες γενιές μπορούν με σωστή εκπαίδευση να καταλάβουν τις επιπτώσεις που έχει ο σύγχρονος τρόπος ζωής για τον πλανήτη μας και να αποκτήσουν γνώσεις και συνήθειες για ένα μέλλον που άνθρωποι θα συμβιώνουν αρμονικά με τη φύση σε όλα τα επίπεδα.

Η προσωπική σας εμπειρία ως αλπινίστρια και μάλιστα ως η πρώτη Ελληνίδα που ανέβηκε στην υψηλότερη κορφή του κόσμου τι μαθήματα ζωής και τι εφόδια σας έχει προσφέρει; 

Η σχέση μου με τα βουνό με απελευθέρωσε. Άλλωστε ξεκίνησα την ορειβασία πιο συστηματικά όταν κατάλαβα ότι όταν σκαρφαλώνω και έρχομαι σε επαφή με τη φύση αφήνω πίσω μου το άγχος της καθημερινότητας και βρίσκω τον πραγματικό μου εαυτό. Στη συνέχεια όμως πήρα και πολλά μαθήματα μέσα από τις αναβάσεις και τα ταξίδια. Μαθήματα ζωής αλλά και μαθήματα αυτογνωσίας. Όπως συνηθίζω πλέον να λέω: Στην κατηφόρα (στα εύκολα) είμαστε όλοι ίδιοι, δυνατοί…Στην ανηφόρα (στα δύσκολα) φαίνεται το ποιος/α πραγματικά είσαι. Οι αναβάσεις και αυτή η ενασχόληση, μου χάρισαν την πραγματική μου ταυτότητα. Οι ορειβατικοί μου στόχοι με ταξίδεψαν στα μέρη που από παιδί ήθελα να ταξιδέψω και είδα εικόνες που μου έδωσαν κίνητρο να αρχίσω τη νέα αυτή προσπάθεια δηλαδή να επηρεάσω και να εμπνεύσω όσο περισσότερους ανθρώπους μπορώ για ένα καλύτερο αύριο, για έναν υγιέστερο πλανήτη και για να αφήσω ένα θετικό (μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία) αποτύπωμα. Εν ολίγοις μέσα από τις προσωπικές μου εμπειρίες ενδυναμώθηκα η ίδια και αυτό φιλοδοξώ να δώσω πίσω.

Μιλήστε μας για το 7summits; Πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε αυτή την προσπάθεια;

Οι 7 κορυφές είναι τα υψηλότερα βουνά κάθε μιας από τις 7 ηπείρους. Η ανάβαση στην κορυφή όλων αυτών των βουνών θεωρείται παγκόσμια ορειβατική πρόκληση, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 30 Απριλίου 1985 από τον Richard Bass. Η κατάκτηση των Επτά Κορυφών θεωρείται παγκοσμίως το υπέρτατο επίτευγμα εξερεύνησης και ορειβασίας και μέχρι στιγμής οι ορειβάτες που το έχουν ολοκληρώσει δεν ξεπερνούν τα 1000 άτομα σε όλο τον κόσμο (δεν υπάρχουν επίσημα δεδομένα αλλά υπάρχουν μετρήσεις σε διάφορες χρονικές στιγμές). Όταν πρωτοδιάβασα για το στόχο αυτό και γνώρισα το Νίκο Μαγγίτση, που ήταν ο πρώτος Έλληνας που τον ολοκλήρωσε, μπήκε στο μυαλό μου το μικρόβιο. Ήταν ένας στόχος που περιελάβανε όλα όσα αγαπούσα βουνά, ταξίδια, σκληρή δουλειά, επιμονή και αυτοπειθαρχία. Ξεκίνησα την προσπάθεια μου το 2014 με το Kilimanjaro (την υψηλότερη κορυφή της Αφρικής) και σήμερα έχω ολοκληρώσει τις 6 από τις 7 κορυφές συμπεριλαμβανομένου του Everest το 2019 που είναι η υψηλότερη κορυφή του κόσμου, αλλά και η μεγαλύτερη πρόκληση που έχω φέρει εις πέρας μέχρι σήμερα.

Στην κατηφόρα (στα εύκολα) είμαστε όλοι ίδιοι, δυνατοί…Στην ανηφόρα (στα δύσκολα) φαίνεται το ποιος/α πραγματικά είσαι

Τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει να αναζητήσουμε τη δική μας ψηλότερη κορυφή;

Για να αναζητήσουμε τη δική μας υψηλότερη κορυφή θα πρέπει για αρχή να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να τον αποδεχτούμε. Η φράση «γνώθι σαυτόν» είναι χαραγμένη στο μαντείο των Δελφών και την έλεγε συχνά ο Σωκράτης, αφού ήδη από τα αρχαία χρόνια ήταν κατανοητό ότι ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει τον εαυτό του δεν μπορεί να αναπτύξει αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση και δεν μπορεί να χαράξει την πορεία που θα τον κάνει ευτυχισμένο. Στις μέρες μας θεωρούμε τη φιλοσοφία «πολυτέλεια», κάτι που κάνουν οι άνθρωποι που έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο. Έτσι, συχνά, φτάνουμε να περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας κυνηγώντας πράγματα που δεν μας ικανοποιούν ή προσπαθώντας να τελειώσουμε τις δουλειές και στον ελεύθερο χρόνο μας ναρκώνουμε το μυαλό μας με τηλεόραση, κοινωνικά δίκτυα και ασχολίες για να περάσει ευχάριστα η ώρα. Ήμουν τυχερή που στη ζωή μου οι κρίσεις, το άγχος και οι απώλειες με έβαλαν σχετικά νωρίς στο δρόμο της αυτογνωσίας και της ενσυνειδητότητας (mindfulness). Έτσι κατάφερα να ανακαλύψω και να πετύχω μερικά από τα όνειρα μου. Όμως επειδή ο άνθρωπος δεν πρέπει ποτέ να σταματά να εξελίσσεται, έτσι και τα όνειρα πρέπει να αλλάζουν και να γεννούν νέα όνειρα. Υγεία, υπομονή και επιμονή χρειάζεται για να φτάσουμε ο καθένας στην προσωπική του ψηλή κορυφή.

Τι σημαίνει για εσάς ευεξία και ποιος είναι ο Thrive στόχος σας; 

Ευεξία για εμένα είναι να βρίσκομαι σε μια κατάσταση ηρεμίας και ψυχικής γαλήνης, αλλά παράλληλα να έχω κάτι μεγάλο να περιμένω. Πολλοί συσχετίζουν την ηρεμία με την αδράνεια αλλά το να μη κάνεις τίποτα δεν είναι ξεκούραση είναι αρρώστια. Για να μη παρεξηγηθώ, δεν μιλάω για την περιστασιακή ξεκούραση του σώματος και του μυαλού που χρειάζεται για να μπορέσουμε να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας, αλλά για το να μην έχεις προσωπικούς στόχους και ενδιαφέροντα.

Επειδή ο άνθρωπος δεν πρέπει ποτέ να σταματά να εξελίσσεται, έτσι και τα όνειρα πρέπει να αλλάζουν και να γεννούν νέα όνειρα. Υγεία, υπομονή και επιμονή χρειάζεται για να φτάσουμε ο καθένας στην προσωπική του ψηλή κορυφή.

Φέτος η αποστολή στην Ανταρκτική είναι ο μεγάλος μου στόχος. Είναι το κίνητρο για να γυμναστώ, να κάνω σωστή διατροφή, να διαβάσω και να εμπνευστώ. Θέλω όμως το στόχο αυτό να τον μοιραστώ με πολλούς ανθρώπους, να δουν μέσα από τα δικά μου μάτια τι συμβαίνει σε αυτά τα μέρη του πλανήτη που λίγοι άνθρωποι πατούν το πόδι τους, αλλά επηρεάζουν τη ζωή όλων των ανθρώπων στη Γη.

Η Βανέσσα Αρχοντίδου είναι αλπινίστρια, motivationalsSpeaker & environmental communicator
ιδρύτρια του AWomanCanBe.org και EU Climate Pact Ambassador.

Διάβασε ακόμα:

Αρσένης Πασχόπουλος: Η σημαντικότερη προϋπόθεση για να κάνει κάποιος σχεδόν ότι θέλει στη ζωή του είναι να το θέλει πραγματικά.

Μαντώ Γαστεράτου: «Έχω περάσει περίοδο που ήμουν εθισμένη στην τεχνολογία»

Ίσως σε ενδιαφέρει…

ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ//

Πρόβλημα διαχείρισης χρόνου ή πρόβλημα διαχείρισης προτεραιοτήτων;

ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ//

Ο χρόνος και όχι το χρήμα θα σε κάνει ευτυχισμένο

ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ//

Γιατί είναι σημαντικό να περνάς χρόνο μόνος σου

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να διασφαλίσει πως θα έχετε την καλύτερη δυνατή εμπειρία ως επισκέπτης. Όροι Χρήσης