ΕΥΕΞΙΑ//

Παγωμένος ώμος. Αντιμετώπιση σε 3 φάσεις

Ποια είναι τα βασικά του αίτια;

  • Η συμφυτική θυλακίτιδα του ώμου ή αλλιώς παγωμένος ώμος, είναι μια φλεγμονώδης πάθηση.
  • Προκαλεί έντονο πόνο και περιορισμό της ενεργητικής και παθητικής κίνησης του ώμου.
  • Η εξέλιξη της πάθησης χωρίζεται σε 3 φάσεις, από τις οποίες εξαρτάται και η αντιμετώπιση.

Ησυμφυτική θυλακίτιδα του ώμου ή αλλιώς παγωμένος ώμος, όπως είναι πιο ευρέως γνωστή η πάθηση, διακρίνεται σε ιδιοπαθή μορφή (ασαφούς αιτιολογίας) και δευτεροπαθή μορφή (συγκεκριμένης αιτιολογίας).

Βασικό αίτιο είναι η φλεγμονή της άρθρωσης, καθώς αναπτύσσεται ουλώδης ιστός, συμφύσεις και τελικά ρίκνωση του θυλάκου.

Στην ιδιοπαθή μορφή, η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή. Κατά κανόνα δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με κάποια άλλη πάθηση. 

Στη δευτεροπαθή μορφή, οι αιτίες μπορεί να είναι ένας τραυματισμός στην περιοχή του ώμου, διάφορες φλεγμονώδεις διεργασίες, ή η ακινητοποίηση του ώμου μετά από χειρουργείο.

Έχει παρατηρηθεί πως υπάρχει παράγοντας συσχέτισης εμφάνισής του σε άτομα που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, καθώς εμφανίζεται στο 2-3% του πληθυσμού σε ηλικίες 30-60 χρονών.

Τα συνήθη συμπτώματα του Παγωμένου Ώμου

Η εξέλιξη της νόσου χωρίζεται σε τρεις φάσεις:

1η Φάση: Φλεγμονή του πρόσθιου τμήματος του αρθρικού θυλάκου. Ο πόνος γίνεται βαθμιαία αισθητός και ο ασθενής αποφεύγει την κίνησή του.

2η Φάση: Λόγω του περιορισμού της κίνησης, ο αρθρικός θύλακας αρχίζει να συρρικνώνεται, με άμεσο επακόλουθο την περεταίρω μείωση της κινητικότητας του ώμου.

3η Φάση: Ο ώμος είναι μηχανικά ακινητοποιημένος και κατά κανόνα έχει επέλθει πλήρης ύφεση του πόνου. Κατόπιν,  ακολουθεί βαθμιαία επάνοδος της φυσιολογικής κινητικότητας, σε διάστημα μερικών μηνών έως και 2 χρόνων.

Διάγνωση & θεραπεία του Παγωμένου Ώμου

Η διάγνωση της πάθησης βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς στην κλινική εξέταση, κατά την οποία διαπιστώνεται σχεδόν πλήρης κατάργηση της έξω στροφής του ώμου και μείωση τόσο της έσω στροφής όσο και της απαγωγής.

Στις δύο πρώτες φάσεις του συνδρόμου η θεραπεία είναι συντηρητική. Χορηγούνται αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα σε συνδυασμό με φυσικοθεραπείες. Συχνά γίνεται χορήγηση υπακρωμιακών εγχύσεων κορτικοστεροειδών ή αυξητικών παραγόντων (PRP-Platelet Rich Plasama).

Κατά την τρίτη φάση του συνδρόμου, ο πόνος φεύγει σταδιακά και επανέρχεται η κινητικότητα του ώμου.  Στην περίπτωση που το εύρος κίνησης δεν βελτιωθεί, ενδείκνυται η χειρουργική αποκατάσταση.

Η επέμβαση γίνεται αρθροσκοπικά, προκειμένου να επιτευχθεί πλήρης λύση των συμφύσεων του αρθρικού θυλάκου και διατομή τυχόν παχυσμένων τμημάτων των συνδέσμων, με σκοπό την επανάκτηση της πλήρους εύρους κίνησης του ώμου.

Αμέσως μετά την αρθροσκοπική αποκατάσταση, ακολουθεί εντατικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ενώ ο ασθενής ενθαρρύνεται να κινεί ελεύθερα το άνω άκρο, με σκοπό την ταχύτερη αποκατάσταση της κινητικότητας της άρθρωσης.

Συμπερασματικά

Ο πόνος στον ώμο και ο περιορισμός στην κίνηση, χτυπούν συναγερμό, για να ζητήσουμε συμβουλή εξειδικευμένου ορθοπαιδικού.

Αρχική δημοσίευση από τον Παναγιώτη Γ. Πάντο στο fotinigeorgiou.gr.

Ίσως σε ενδιαφέρει…

ΕΥΕΞΙΑ//

Τενοντίτιδα ώμου: πώς αντιμετωπίζεται

ΕΥΕΞΙΑ//

Εσύ αναπνέεις σωστά;

ΕΥΕΞΙΑ//

Stretching: Απαραίτητο όσο και η αναπνοή μας

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να διασφαλίσει πως θα έχετε την καλύτερη δυνατή εμπειρία ως επισκέπτης. Όροι Χρήσης