Αγγελάκι-Διαβολάκι; Γιατί Το Παιδί Σου Έχει Δύο Πρόσωπα;

Τι φταίει και είναι αλλιώς έξω και αλλιώς μέσα στο σπίτι;





Στα επόμενα 3 λεπτά θα μάθεις:

- Τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού σου
- Πώς και γιατί πρέπει να θέσεις όρια

Είσαι σε επίσκεψη ή σε οικογενειακή γιορτή με το παιδί σου και για μία ακόμα φορά ακούς τα καλύτερα σχόλια για εκείνο από όλους: «Τι γλυκό παιδάκι που έχετε!”, “Πόσο καλό και ήρεμο είναι”, “Είναι σκέτο αγγελούδι!”... κι εσύ αναρωτιέσαι αν μιλάνε για το δικό σου παιδί ή για κάποιο άλλο. Γιατί την ίδια ώρα που όλοι θαυμάζουν πόσο γλυκό και πόσο υπάκουο και ευγενικό παιδάκι είναι, εκθειάζουν τους καλούς του τρόπους, ευχόμενοι να ήταν έτσι και το δικό τους εσύ γνωρίζεις ότι στο σπίτι τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Τι συμβαίνει λοιπόν και αυτός ο γλυκός άγγελος μετατρέπεται σε κόκκινο διαβολάκι όταν είστε μόνοι σας στο σπίτι; Γιατί δεν σε ακούει; Γιατί βγάζει γλώσσα και είναι διαρκώς αντιδραστικό; Γιατί είναι σαν να μεταμορφώνεται σε ένα άλλο διαφορετικό παιδί από αυτό που βλέπουν οι άλλοι; Και όμως είναι το ένα και μοναδικό δικό σου παιδί, μέσα και έξω από το σπίτι. Κι αυτό το φαινόμενο δεν είναι και τόσο σπάνιο. Συμβαίνει. Άλλωστε, είναι γεγονός πως στο σπίτι νιώθουμε πάντα πολύ πιο άνετα να συμπεριφερθούμε ελεύθερα, χωρίς κανόνες και «πρέπει». Τι μπορεί να κρύβεται όμως πίσω από την αντιδραστική συμπεριφορά του παιδιού σου στο σπίτι. Ορίστε τι να εξετάσεις:

Το δικό σου θυμό

Μελέτησε πώς συμπεριφέρεσαι στο παιδί σου όταν είστε στο σπίτι. Αν δεν σε ακούει καθόλου και λειτουργεί σαν να είναι «θυμωμένο» μαζί σου, αναρωτήσου μήπως έχεις εσύ θυμό μαζί του ή είσαι πιεστικός ή αντιδραστικός ως γονιός ή δεν του δίνεις την ανάλογη σημασία που χρειάζεται. Είναι γεγονός πως τα παιδιά καθρεφτίζουν την συμπεριφορά των γονιών τους. Αναρωτήσου, επομένως μήπως αντιγράφει δικά σου κομμάτια.

Τη σχέση με τον σύντροφό σου

Μήπως υπάρχουν συγκρούσεις και εντάσεις στο σπίτι; Μήπως εκείνο συμμετέχει με το να πρέπει να πάρει το μέρος του ενός ή του άλλου και κάνει τον πυροσβέστη; Να θυμάσαι ότι πολλές φορές τα παιδιά προσπαθούν–χωρίς να ζητηθεί από τους γονείς–να τραβήξουν τη προσοχή πάνω τους, ώστε οι γονείς να ασχοληθούν μαζί τους και να πάψουν να τσακώνονται.

Την οικογενειακή κατάσταση

Μήπως ο άλλος γονιός έχει φύγει (σε επαγγελματικά ταξίδι με μεγάλη χρονική διάρκεια, λόγω διαζύγιου ή λόγω θανάτου); Μπορεί να περνάει το πένθος της απώλειας και να είναι θυμωμένο. Λάβε υπόψη ότι ο θυμός αποτελεί στάδιο του πένθους. Ακόμη, μπορεί μέσα στην εσωτερική του σύγχυση να θεωρεί ότι φταις εσύ για παράδειγμα που έφυγε ο μπαμπάς του ή που λείπεις πολύ από το σπίτι λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Επίσης, αν αποκτήσατε κι άλλο παιδί μπορεί να ζηλεύει. Συχνά βλέπουμε, κυρίως στο πρώτο παιδί, πως δεν μπορεί εύκολα–στην αρχή τουλάχιστον–να το διαχειριστεί, εφόσον νιώθει πως χάνει τα πρωτεία και κινδυνεύει ο «θρόνος» του από το καινούργιο μωρό που όπως φαίνεται “κλέβει” και τους γονείς του, την προσοχή τους και αργότερα και το δωμάτιο και τα παιχνίδια του. Όλα αυτά μπορεί να εγείρουν θυμό και αντιδραστικότητα.

Το πρόγραμμά του

Μήπως είναι φορτωμένο με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες και γυρίζει σπίτι κουρασμένο και εξαντλημένο; Σε αυτή την περίπτωση η υπερένταση βγάζει νευρικότητα και αντιδραστική συμπεριφορά. Ένα παιδί πιεσμένο γίνεται πάντα αντιδραστικό. Γι’ αυτό ίσως χρειάζεται να ελαφρύνεις το πρόγραμμά του από τις υποχρεώσεις και να εστιάσεις στον χαλαρό ποιοτικό χρόνο που περνάτε μαζί γιατί είναι κάτι που πραγματικά κάθε παιδί έχει ανάγκη.

Τα παιδιά καθρεφτίζουν την συμπεριφορά των γονιών τους. Αναρωτήσου, επομένως μήπως αντιγράφει δικά σου κομμάτια.

Μήπως με τον τρόπο του ζητάει να του βάλετε όρια;

Τα όρια δίνουν μία αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς στο παιδί. Όταν ο γονιός δεν μπορεί να τα θέσει (στην ουσία τα βάζει στον εαυτό του, άσχετα αν φαίνεται πως τα βάζει στο παιδί) εκείνο κάνει ότι μπορεί για να τα προκαλέσει με τη συμπεριφορά του και να τα αμφισβητήσει. Όταν υπάρχει όμως το σταθερό όριο, αρχίζει και το διαπραγματεύεται, αλλά και το αποδέχεται μέσα από μία υγιή διαδικασία και κυρίως μέσα από την ασφάλεια που του παρέχουν τα όρια.

Όπως και να έχει και όποιοι και να είναι οι λόγοι, το πρώτο που έχεις να κάνεις ως γονιός είναι να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το παιδί σου. Να του μιλήσεις γλυκά και ήρεμα κάθε φορά που γίνεται αντιδραστικό μέσα στο σπίτι. Να το ρωτήσεις πώς νιώθει, αν του συμβαίνει κάτι, τι θα ήθελε για να είναι πιο ήρεμο και στο σπίτι, πώς εξηγεί το ίδιο τη συμπεριφορά του αυτή. Να έχεις κατά νου ότι το παιδί σου γνωρίζει ποια είναι η επιθυμητή συμπεριφορά και ποια όχι, εφόσον έξω από τα σπίτι ξέρει τελικά πολύ καλά πώς να συμπεριφέρεται. Το μόνο που χρειάζεται επομένως είναι να ενθαρρύνεις αυτή τη σωστή συμπεριφορά του και στο σπίτι. Κι αυτό που μπορεί να βοηθήσει σε αυτή την ενθάρρυνση είναι η αποδοχή, η αναγνώριση, η αγάπη και η αγκαλιά που θα εισπράξει το παιδί από τον γονιό του.


Διάβασε ακόμα:

9 Λόγοι Για Να Κάνεις Γιόγκα Με Το Παιδί Σου

Το Ντροπαλό Παιδί: Πώς Να Το Χειριστείς;


ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ